Je bekijkt nu Sanne (34): “Mijn cursisten zijn blij dat ik er ben. Dat raakt me”

Sanne (34): “Mijn cursisten zijn blij dat ik er ben. Dat raakt me”

Sanne (34) helpt anderen die moeite hebben met digitale vaardigheden. “Vrijwel elke les hoor ik dat mensen blij zijn dat ik er ben. Ze zijn echt dankbaar. Dat raakt me.”

Wat maakt dat je vrijwilliger bent bij Digiwijs 3.0?

Nadat ik zonder werk kwam te zitten, had ik opeens veel tijd. Ik wilde iets nuttigs doen, mensen helpen. Mijn moeder zei: is voor de groep staan bij Digiwijs niet iets voor jou? Mijn moeder wist dat ik lesgeven leuk vind. Ik heb jarenlang bijles en examentraining wiskunde gegeven aan kinderen. Ook sprak het me aan om mensen te helpen met digitale vaardigheden. Ik werkte eerder in de IT dus ik heb wel wat kennis over de computer.

Wat maakt lesgeven over digitale vaardigheden bijzonder?

Ik word enthousiast als ik iemand iets kan laten begrijpen en daarmee zelfvertrouwen kan geven. Niet alleen hoe iets moet, maar dat iemand snapt wat hij of zij doet. Als het kwartje valt, dat is zo’n mooi moment.

Ik merk dat ik in mijn lessen soms drie stappen terug moet doen. Wat voor voor mij gewoonste zaak van de wereld is, is soms voor een cursist vrij nieuw. Ik moet me echt verplaatsen in iemand die weinig met een computer heeft gewerkt. In mijn hoofd leg ik een puzzel: hoe maak ik mijn instructies simpel en duidelijk?

Een cursist begreep niet het verschil tussen een map en folder. Het zijn eigenlijk ook best vage begrippen. Toen pakte ik een echte map en deed er papieren in. Ik liet zien dat je die een naam kunt geven en in een kast zet. Ik ging net zo lang door totdat de cursist het snapte. Dan ben ik trots op de cursist omdat het kwartje is gevallen. En dan laat ik dat merken ook.

Ben je dan niet stiekem een beetje trots op jezelf?

Ná mijn lessen ben ik vaak tevreden. Mijn cursisten hebben wat opgestoken en zijn beter opgewassen tegen de digitale wereld.  Ik vind het fijn dat ik iemand heb kunnen helpen. Na afloop praat ik nog even na met andere docent vrijwilligers. We delen wat goed ging en wat beter kan. Daarna ga ik naar huis met een voldaan gevoel. 

Aan welke mensen geef jij les in digitale vaardigheden?

De meeste zijn ouder en niet met een computer opgegroeid. Maar tegenwoordig kunnen ze er niet omheen. Zij willen vooral praktische dingen leren. Zoals beeldbellen met hun kleinkinderen. Online winkelen. Of een mail sturen met een bijlage. 

Ook heb ik jongere cursisten met een migratieachtergrond in mijn groep. Ook zij kwamen vroeger nauwelijks in contact met een computer maar hebben in Nederland wel digitale vaardigheden nodig om zichzelf te kunnen redden. Zij leren vaak wat sneller. 

Soms speelt er ook iets in het privéleven van een cursist. Dan merk je dat iemand er niet helemaal bij is. De week erna hoor je dat het even niet goed ging. Daar moet je als docent ruimte voor hebben.

Het sociale aspect is heel belangrijk voor de groep. De cursus duurt ruim 2,5 uur en we hebben halverwege een pauze. Dan wordt er heel wat afgekletst. Als iemand er niet is, wordt er naar gevraagd. De groep is verbonden met elkaar en leeft echt met elkaar mee. Dat socialevind ik mooi om te zien.

Vrijwel elke les hoor ik dat mensen blij zijn dat ik er ben. Dat ze het fijn vinden dat ik vrijwilligerswerk doe. Ze hebben er wat aan. Ze zijn echt dankbaar en dat uiten ze. Dat raakt me.

Sommige cursisten volgen dezelfde cursus keer ná keer. Niet alleen om hun digitale vaardigheden op peil te houden, maar ook voor de gezelligheid. Ze zeggen vaak dat het gezellig is in de groep. Dat het zo fijn is om naar de lessen te komen.

Je krijgt veel flexibiliteit bij Digiwijs. Je mag met de groep kiezen welke onderwerpen je behandelt. Je kunt je eigen draai geven aan de les. Ik maak gebruik van Youtube in mijn lessen om dingen te verduidelijken. Als ik suggesties hebt voor in de lesstof staat Digiwijs daarvoor open is mijn ervaring.